(Wycinek tematyki szkoleniowo egzaminacyjnch czeladników i mistrzów kominiarskich)

I. Sposoby ustalania przerw w ścianach kominowych:

Dwa lub więcej przewodow kominowych, prowadzonych obok siebie stanowi grupę kominową. Ściany oddzielające poszczególne przewody (ściany działowe) muszą być szczelne, gdyż nieszczelności wpływają ujemnie na wymagany ciąg kominowy; mogą również spowodować inne, groźne następstwa, jak zaczadzenia itp. Przerwy w ścianach kominowych usuwa się po uprzednim ustaleniu miejsca powstałych przerw ( przebicia). Jeżeli miejsce przebicia znajduje się na załamaniu przewodu, można to ustalić za pomocą dwóch lin. W tym celu wprowadza się w oba połączone przebiciem przewody liny obciążone kulami kominiarskimi, ze względu na pochylenie przewodów obie kule znajdą się w spadzie jednego z przewodów. Odczepiając jedną kulę, łączy się obie liny razem przy obciążeniu tylko jedną kulą. Następnie podciąga się liny - aż do oporu. Z kolei odmierzamy ten odcinek liny, który został wyciągnięty powyżej wylotu komina, począwszy od spadu aż do powstałego oporu włącznie. Ustalona z dokładnością do około 10 cm długości jest równa wysokości przewodu kominowego na odcinku: spad kominowy - miejsce przebicia. Przerwy pomiędzy pionowymi przewodami umiejscawia się za pomocą białej taśmy, którą wprowadzamy do jednego z połączonych przerwą przewodów. W drugim przewodzie ( przy nakrytym jego wylocie) rozpalamy odpowiednie paliwo powodujace gęsty i czarny dym. Długość zadymionej (czarnej) części taśmy jest równa wysokości przewodu kominowego na odcinku: wylot komina - przerwa w ścianie kominowej. Przerwy i prześwity w pionowych przewodach kominowych można również ustalać sposobem tzw. prześwietlania: polega to na wprowadzeniu i stopniowym opuszczaniu w danym przewodzie elektrucznej lampy kablowej (podłączonej do sieci) przy równoległej obserwacji przewodu usytuowanego obok, w którym to przewodzie będą zauważalne przebicia światła na tych wysokościach i w tych miejscach, w których występują nieszczelności. Na podstawie odmierzonej długości opuszczanego kabla - w chwili okazania się światła w przewodzie obok - umiejscawia się stwierdzoną przerwę. Ustalenie przerw tym sposobem praktykuje się przeważnie w nowym budownictwie podczas odbioru budynków ( przewodów kominowych).

Praktykowany jest również zastępczy sposób umiejscowiania przerw pomiędzy pionowymi przewodami. W jednym z połączonych przerwą przewodów opuszczamy linę aż do spodu kominowego. W drugim przewodzie - przy nakrytym jego wlocie rozpala się odpowiednie paliwo. Na opuszczoną do spodu kominowego linę zawieszamy poprzez dolny otwór wycierowy pozostałą część kompletu linowego ( bez kuli ), zakładając w zacisk dwie lub więcej gęstych szczotek wycierowych o większych od poprzedniego przekroju kominowego wymiarach. Linę wraz ze szczotkami podciągamy stopniowo w górę przy równoległym wytwarzaniu gęstego dymu w drugim przewodzie. Z chwilą osiągnięcia wysokości równej przerwie w ścianie kominowej lub bezpośrednio nad nią nastąpi gwałtowne zaprzestanie ulatniania się dymu przez dany przewód kominowy oraz przerwa ciągu kominowego i odwrotnie. Długość pozostałej od tej chwili części liny w przewodzie kominowym jest równa wysokości przewodu kominowego na odcinku: wylot komina- przerwa w ścianie kominowej.

Nowoczesne ustalanie przerw w ścianach kominowych - to posługiwanie się kamerą kominową.

2. Odbiory przewodów kominowych.

W celu zabezpieczenia prawidłowej funkcjonalności urządzeń grzewczo- kominowych oraz bezpiecznej ich eksploatacji, konieczne jest zbadanie prawidłowości wykonania tych urządzeń w nowym budownictwie, jak również w budynkach po kapitalnym remoncie, jeszcze przed oddaniem ich do użytku.

Sprawdzanie - z uwagi na jego znaczenie - powinno być przeprowadzone pod nadzorem wysokokwalifikowanego uprawnionego mistrza kominarskiego przez zespół co najmniej dwuosobowy. Kierujący odbiorem kominów mistrz kominiarski musi znać przepisy wynikające z prawa budowlanego i zarządzeń wykonawczych w tym przedmiocie oraz posiadać wystarczającą wiedzę z zakresu:

- budownictwa,

- materiałów budowlanych,

- gospodarki cieplnej,

- projektowania i wykonania kominów i kanałów oraz urządzeń grzewczych i pomocniczych.

Przy odbiorze przewodów kominowych dymowych, spalinowych i wentylacyjnych należy przeprowadzić badania techniczne, które powinny obejmować sprawdzenie:

a/ drożności przewodów,

b/ prawidłowości przebiegu i odległości od przewodów łatwopalnych części konstrukcyjnych budynku,

c/ wielkości przekroju przewodów,

d/ grubość ścian kominowych wewnętrznych i zewnętrznych,

e/ wypełnienia spoin,

f/ szczelności przewodów,

g/ otworów wlotowych, wyczystnych i rewizyjnych,

h/ wylotów przewodów,

i/ prawidłowości podłączeń urządzeń grzewczo spalinowych i wentylacyjnych,

j/ prawidłowości ciągu kominowego /ciśnienia/,

k/ urządzeń pomocniczych, jak otwory wyłazowe, drabiny, ławy kominowe, poręcze, klamry itp.

Badania przewodów należy przeprowadzać po wykonaniu stanu surowego budynku /wymienione w punktach a- f/ oraz przed oddaniem budynku do użytku /punkty g- f i wtórne badanie wymienione w punkcie a/. Wszystkie przewody przedstawione do badań przy otworach rewizyjnych i wyczystnych przy wlotach i wylotach powinny być oznaczone numerami określającymi ich przeznaczenie zgodnie z ich numeracją przyjętą w dokumentacji technicznej. W czasie sprawdzania prawidłowości ciągu wszystkie otwory zewnętrzne budynku / okna i drzwi/ powinny być zamknięte. Sprawdzanie prawidłowości ciągu w przewodach wentylacyjnych należy przeprowadzić gdy temperatura powietrza w pomieszczeniach jest conajmniej o 8 stopni C wyższa niż temperatura powietrza na zewnątrz bydynku. Badanie materiałów należy przy odbiorze przewodów przeprowadzać na podstawie sprawdzania zapisów w dzienniku budowy i innych dokumentów stwierdzających zgodność użytych materiałów z wymaganiami dokumentacji technicznej i obowiązujących norm.

Przewody wentylacyjne, spalinowe i dymowe powinny być wykonane zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją techniczną, uwzględniającą wymagania odpowiednich norm i zarządzeń. Odstępstwa od postanowień dokumentacji powinny być uzasadnione bądź zapisem dokonanym w dzienniku budowy, potwierdzonym przez inspektora nadzoru, bądź innym równorzędnym dowodem.

Drożność przewodów kominowych należy sprawdzać za pomocą opuszczanej na linie kuli o srednicy mniejszej od wymiaru poprzecznego przekroju przewodu o 20 mm, lub za pomocą kompletu linowego wyposażonego w specjalny metalowy krążek /zamiast szczotki/ usytuowany w tzw koszyczku o średnicy j. w. Drożność przewodów bocznych sprawdza się za pomocą jednego z wyżej wymienionych urządzeń przez spuszczenie kuli lub krążka przez otwów rewizyjny usytuowany w miejscu włączenia przewodu bocznego do przewodu zbiorczego i obserwowania w otworach wlotowych.

Sprawdzanie prawidłowości przebiegu przeprowadza się równocześnie ze sprawdzeniem drożności przez porównanie przebiegu przewodu z dokumentacją.

Sprawdzanie wypełnienia spoin przeprowadza się wzrokowo przez obserwację zewnętrznych powierzchni przewodów.

Sprawdzanie szczelności przewodów przeprowadza się przez spalanie proszku dymowego lub innego zastępczego materiału w badanym przewodzie. Przed rozpoczęciem próby szczelności wszystkie otwory znajdujące się w badanym przewodzie, oprócz otworu wylotowego, należy uszczelnić. Po ukazaniu się dymu w wylocie należy ten wylot zamknąć i obserwować wloty w sąsiednich przewodach. W uzasadnionych przypadkach należy posługiwać się kamerą kominiarską.

Sprawdzanie otworów wyczystnych, rewizyjnych i wlotowych przeprowadza się przez dokładne obejrzenie, próbę zamknięcia i otwarcia drzwiczek, próbę obruszania ich ręką oraz porównania ich rozmieszczenia z dokumentacją.

Sprawdzanie wylotów przewodów przeprowadza się za pomocą przymiaru z podziałką milimetrową oraz przez dokładne ich obejrzenie i porównanie z dokumentacją.

Sprawdzanie prawidłowości ciągu przeprowadza się przed podłączeniem i po podłączeniu przy pomocy urządzenia pomiarowego /Anemometru/ .

Sprawdzanie urządzeń zabezpieczających i pomocniczych /włazy, ławy, drabiny, poręcze itp. / przeprowadza się przez dokładne ich obejrzenie, próbę wytrzymałości i przydatności, porównanie z normami i ustosunkowanie do celowego i prawidłowego usytuowania lub rozmieszczenia urządzeń.

Z kontroli i oględzin przewodów kominowych dymowych, spalinowych i wentylacyjnych, podłączeń oraz urządzeń pomocniczo- zabezpieczających należy sporządzić protokół sprawozdawczo - opiniodawczy, uwzględniający zakres badań, stwierdzone uchybienia, niezgodności z dokumentacją techniczną, niezgodności z przepisami lub normami, występujące zagrożenia, przewidywane utrudnienia lub przeszkody mogące mieć wpływ na celowe i prawidłowe eksploatowanie urządzeń oraz inne uwagi wynikające z przeprowadzonego zakresu badań.

Ujednolicony i ogólnie przyjęty wzór protokółów /sprawozdań/ zawiera konkretne pytania obejmujące niemal całokształt zakresu badań oraz różne warianty i konstrukcje występujące w budownictwie ogólnym. Ujednolicone druki protokółów sprawozdawczo- opiniodawczych odpowiadające wymogom stosowanych przepisów ułatwiają pracę i porozumienie mistrza kominiarskiego z kierownikami budów i służbami nadzoru budowlanego.

Dokonując odbioru przewodów kominowych należy sporządzić roboczy szkic zawierający wszelkie dane do sporządzenia na jego podstawie wymaganego planu sytuacyjnego przewodów kominowych i podłączeń.