1. Kominy - określenia, ich podział ze względu na: konstrukcję, funkcję i charakter pracy
2. Wymagania ogólne dla instalacji kominowych
2. l Wymagania dla instalacji odprowadzania spalin dotyczące: materiałów,
konstrukcji i funkcjonowania
2.2 Wymagania dotyczące wentylacji grawitacyjnej nawiewne - wywiewnej 3. Wymagania szczegółowe dla kominów
3.1 Uzbrojenie kominów
3.2 Lokalizacja i wyloty kominów
4. Czopuchy uzbrojenie i lokalizacja, przerywacze ciągu, połączenie kotłów w typoszereg, odprowadzenie spalin do wspólnego przewodu
5. Kotłownie - podstawowe wymagania dotyczące, wysokości, kubatury, obciążeń cieplnych
6. Odbiór instalacji kominowych: wentylacyjnych, spalinowych i dymowych
6. l Okresowa konserwacja (czyszczenie) przewodów kominowych
6.2 Okresowa kontrola przydatności eksploatacyjnej przewodów kominowych

Bezpieczna i ekonomiczna eksploatacja gazowych urządzeń grzewczych zależna jest od kilku czynników. Najważniejsze z nich to: jakość urządzeń grzewczych wraz z zabezpieczeniami, prawidłowo wykonany projekt, prawidłowa instalacja odprowadzenia spalin, właściwa wentylacja wyciągowo-nawiewna, właściwa lokalizacja urządzeń, a także prawidłowo prowadzone czynności eksploatacyjno-konserwatorskie. W bezpiecznym i ekono-micznym procesie produkcji ciepła, na drodze spalania różnych paliw, jednymi z najwa-żniejszych problemów do rozwiązania są odprowadzenie spalin oraz wentylacja nawiewne wyciągowa,mająca podwójne zadanie. Pierwsze z nich to dostarczenie potrzebnej ilości powietrza do spalenia, oraz drugie to usuwanie z pomieszczenia zanieczyszczeń i zużytego powietrza.

1. KOMIN
Komin jest to konstrukcja, stanowiąca integralną część budowli, lub też wolnostojąca murowana, betonowa, metalowa lub inna zawierająca jeden lub więcej pionowych przewodów.

ZE WZGLĘDU NA KONSTRUKCJĘ KOMINY DZIELIMY NA : [1][14][15][21]
- kominy jednowarstwowe są to takie kominy, których ściana przewodu jest jednorodna np. kominy murowane, ze stali grubościennej, cementowo-szamotowe itp.
- kominy wielowarstwowe ściana komina składa się z kilku warstw np. kominy betonowe jako warstwa nośna, z izolacją termiczną i okładziną wewnętrzną odporną na działanie spalin (np. kominy Plewa, Schiedel, Ahrens i inne), kominy ze szlachetnej stali kwasoodpornej w otulinie termoizolacyjnej w płaszczu osłonowym. Do kominów wielowarstwowych
należy również zaliczyć najnowocześniejsze konstrukcje LAS przewody współosiowe - gdzie przewód wewnętrzny odprawadza spaliny, a przewód zewnętrzny dostarcza powietrze do spalania
- Kominy wewnętrzne - przewody kominowe różnego przeznaczenia grupowane w kominy, prowadzone wewnątrz budynku jako samodzielna konstrukcja nie związana z budynkiem, lub też związana ze ścianą nośną i prowadzona, jako ściana kominowa. - Komin zewnętrzny - komin prowadzony na zewnątrz budynku, może być konstrukcyjnie powiązany z budynkiem, lub też szczególny rodzaj-komin nie związany z budynkiem - wolnostojący.

ZE WZGLĘDU NA FUNKCJĘ KOMINY DZIELIMY NA: [1][14][15][21]
- dymowe - służą do odprowadzenia spalin od palenisk opalanych paliwem stałym.
Spaliny zawierają poza tlenkami gazowymi również pyły i sadzę oraz parę wodną.
- spalinowe - służą do odprowadzenia spalin z palenisk gazowych i opalanych paliwem płynnym.
- kominy wentylacyjne - nawiewne wyciągowe służą do: dostarczania powietrza koniecznego w procesie spalania, oraz wymiany zużytego powietrza w pomieszczeniu.
Efektywna długość komina: to w przypadku kominów dymowego i spalinowego odległość od paleniska aż do jego wylotu. Natomiast komina wentylacyjnego od miejsca włączenia wentylacji do wylotu.

ZE WZGLĘDU NA CHARAKTER PRACY ROZRÓŻNIAMY KOMINY: [1][8][14][15]
- komin mokry - komin od niskotemperatu-rowych, gazowych kotłów CO, kotłów kondensacyjnych, gdzie temperatura spalin zawarta jest w przedziale 80°C -160°C
- komin suchy - komin od palenisk na paliwo stałe, gdzie temperatura spalin wyższa jest niż 160°C
- komin pracujący w nadciśnieniu - wtedy gdy ciśnienie wewnątrz komina jest wyższe od ciśnienia zewnętrznego (atmosferycznego). Są to kominy od palenisk z palnikami nadmuchowymi, lub też kominy ze wspomaganiem mechanicznym za pomocą wentylatorów ssących lub nadmuchowych.
- komin pracujący w podciśnieniu - wtedy gdy ciśnienie wewnątrz komina jest niższe od atmo-sferycznego.

2. WYMAGANIA OGÓLNE DLA INSTALACJI KOMINOWYCH.
[4]|15][8][1][12][5]
2.1 Wymagania dla instalacji odprowadzenia spalin dotyczące: materiałów, konstrukcji i funkcjonowania.
Do podstawowych zadań instalacji kominowych należy:
a. odprowadzenie spalin z paleniska na zewnątrz do atmosfery,
b. dostarczenie powietrza potrzebnego w procesie spalania oraz wymiana zużytego powietrza.
Dla zapewnienia prawidłowego działania palenisk, komin powinien zapewnić, określony przez producenta urządzenia grzewczego, minimalny ciąg kominowy. Dla kotłów gazowych z palnikiem atmosferycznym przewody kominowe należy dobierać w sposób zapewniający w trakcie pracy urządzenia grzewczego podciśnienie w kominie zawarte w
przedziale l - 15 Pa. Wymiary przewodu spalinowego (długość i przekrój poprzeczny powinne być dobrane w zależności od rodzaju i mocy kotła. Długość komina w istniejących budynkach determinowana, jest w sposób określony w PN-89/B-10425 (patrz pkt. 3) tj. odległość od paleniska do wylotu ponad dach. Przy obliczeniach kominów należy wziąść pod uwagę: wpływ klimatu, wiatr, ciśnienie atmo-sferyczne, wszelkiego rodzaju nieszczelności instalacji kominowej, temperaturę spalin różną od wyliczonej wywołaną powyższymi wpływami. Wysokość komina możemy wyliczyć z wzoru na siłę ciągu komina:

h = 9,81H / Yz - Yw

gdzie : h - wysokość komina w (m)
H - siła ciągu kominowego w (Pa)
Yz, Yw ciężar właściwy powietrza i spalin

Do wyliczenia przekroju poprzecznego komina możemy użyć starszego, mniej dokładnego wzoru Redtenbachera:

A = 2,6Q * m2 / n * pierwiestek z H

gdzie: A - przekrój komina 
Q - wydajność cieplna kotła (KW)
n - współczynnik liczbowy zawarty w przedz. 900 - 1880 (drewno 900, gaz, olej 1800, koks 1600)
H - wysokość komina w (m)

lub też wzoru uproszczonego dla palenisk olejowych i gazowych, gdzie moc paleniska Q podana jest w KW

A = 15Q / H

Obecnie dla nowoczesnych wysokosprawnych palenisk przekrój komina oblicza się z przepływu spalin

m = 0,5:0,65Q / 1000 [kg/s]

otrzymując znacznie mniejsze przekroje.

Wzór na przepływ spalin:

m = 0,5:0,65Q / 1000 

gdzie: Q - moc kotła (KW)

oraz

m = Y * A * V 

gdzie: Y - ciężar własny spalin w kg/m3, dla gazu 1,27 kg/m3
A - przekrój poprzeczny komina w (m3)
V - prędkość strumienia mierzona anemometrem w (m/sek)

Traktując m - jako znane ze wzoru 1 wzoru 2 możemy wyliczyć czy przekrój komina został właściwie dobrany (np. przy odbiorze nowej kotłowni)

m = Y * A * V   →   m / Y * V [m2]

Na podstawie obliczeń zamieszczonych w DIN 4705 skonstruowano programy komputerowe pomocne przy sporządzaniu wykresów, na podstawie których można w szybki sposób, bez uciążliwych wyliczeń, dobrać właściwe parametry komina, patrz przykład rys. 1 i 2. 

Rys. 1   Dobór średnicy komina dla kotła z palnikiem atmosferycznym

Rys. 2   Dobór śrdnicy komina dla strumienia spalin o temp. 100 <= tw <= 140 stop.C

Przy projektowaniu komina spalinowego od kotłów gazowych z palnikiem inżektorowym należy wiąć również pod uwagę jego zadanie wytworzenia podciśnienia w kotłowni, dzięki któremu powietrze potrzebne do spalania, nawiewem napływa do pomieszczenia.

MATERIAŁY UŻYTE DO BUDOWY KOMINÓW POWINNE BYĆ:
[1][2][5][81[11][13|[14||15||21]
- niepalne, posiadać odporność ogniową co najmniej 60 min.
- w przypadku przewodów spalinowych ich powierzchnia wewnętrzna powinna być gładka, odporna na destrukcyjne działanie spalin.
- powinny zapewniać kominowi szczelność. Gazoprzepuszczalność przy nadciśnieniu statycznym 40 Pa wewnątrz komina nie powinna przekroczyć wielkości 0,003 mVs x m2
-wszystkie materiały powinny być dopuszczone do stosowania w budownictwie w zakresie sanitarnym a także parametrów ciśnienia,
temperatury, wilgotności i odporności ogniowej występujących w warunkach eksploatacji.

WYMAGANIA DOTYCZĄCE KONSTRUKCJI
[11[8][15][171[18][19][20][21]
- rozwiązania konstrukcyjne kominów powinny przeciwdziałać zawilgoceniu na całej ich długości.
- przekrój przewodów spalinowych powinien być dostosowany do obciążenia cieplnego pochodzącego od urządzeń gazowych, na całej długości przewodów nie może występować zmniejszenie ich przekroju.
stosowanie zbiorczych przewodów spalinowych i dymowych z przykanalikami oraz indywidualnych wentylatorów wyciągowych w pomieszczeniu w którym znajdują się wloty do przewodów spalinowych jest zabronione.
- kominy powinne być skonstruowane w taki sposób, aby istniał dostęp do okresowego czyszczenia i kontroli w trakcie eksploatacji
- w przypadku zmiany funkcji komina (np. z wentylacyjnego na spalinowy) należy dostosować przekrój komina do nowych warunków i zabezpieczyć przed kondensatem
- wnętrze komina powinno być gładkie, tak by straty ciągu powodowane tarciem i osadzaniem
się nagaru były jak najmniejsze. Powinny się charakteryzować wysokim współczynnikiem rozgrzewalności powierzchniowej.
patrz wykres rys 3.

Rys. 3   Rozkład temperatur na wewnętrznym licu komina w fazie rozgrzania

- kominy używane sezonowo winny mieć wyloty zabezpieczone siatką odporną na korozję nie
dopuszczającą do zakładania gniazd przez ptaki.
- w przypadku specjalnych konstrukcji współosiowych kominów powietrzno spalinowych LAS
a. dopuszcza się pobór powietrza do spalania oraz odprowadzenie spalin przez ścianę budynku, tylko od urządzeń gazowych o mocy nie większej niż 5 kW. Generalnie w Europie odchodzi się od tego typu rozwiązań, gdyż straty związane z destrukcją elewacji, przewyższają oszczędności wynikające z zastosowania punktowego ogrzewania
b. posiadają coraz to powszechniejsze zastosowanie przy zastosowaniu rygorów wymagań opisanych w punkcie 3, oraz dotrzymania warunku szczelności tak jak dla materiałów użytych do budowy kominów, dla przewodu spalinowego (środkowego). Natomiast, w trakcie eksploatacji, w badaniu przewodu powietrznego (zewnętrznego) zawartość O, i CO w strumieniu powietrza powinna być taka sama jak na zewnątrz w atmosferze.

2.2 WYMAGANIA DOTYCZĄCE
WENTYLACJI [1] [3] [5] |8] [14] [15] [21]
Pomieszczenia w których zainstalowano gazowe urządzenia grzewcze powinne posiadać grawitacyjną wentylację nawiewno-wywiewną.
2.2.1 Wentylacja nawiewna - ma za zadanie dostarczenie powietrza do spalania. Strumień powietrza powinien wynosić minimum 1,6 m3/ h na IkW mocy palenisk. Otwór nawiewny powinien być umieszczony w ścianie zewnętrznej nie wyżej niż 0,5 m nad podłogą. Pole przekroju nawiewu powinno wynosić minimum 5 cm2 na każde 1,2 kW nominalnej mocy palenisk, lecz nie mniej niż: 150 cm2 - dla kotłów o mocy do 30 kW i nie mniej niż 300 cm2 - dla kotłów o mocy powyżej 30 kW. W przypadku braku możliwości wykonania nawiewu przez ścianę zewnętrzną budynku, należy powietrze nawiewne doprowadzić kanałem pionowym znad dachu budynku. Przekrój kanału nawiewnego powinien być o 50% większy niż pole otworu nawiewnego. Wylot komina nawiewnego powinien znajdować się w odległości nie mniejszej niż 0,5 m od wylotów z pomieszczeń o zagrożeniu pożarowym lub przeznaczonych na stały pobyt ludzi. W przypadku zabezpieczenia otworu nawiewnego kratką lub siatką należy pamiętać o zachowaniu: warunku powierzchni netto a także łatwości dostępu do usuwania zanieczyszczeń. Wentylacja nawiewna nie powinna powodować większego podciśnienia w pomieszczeniu niż:3 Pa - dla łącznej mocy palenisk do 1000 kW i 50 Pa - dla palenisk o mocy większej niż 1000 kW.

2.2.2 Wentylacja wywiewna
Wentylacja wywiewna pomieszczenia z paleniskami gazowymi powinna odprowadzać powietrze na zewnątrz budynku.Strumień powietrza wywiewanego powinien wynosić co najmniej 0,5 m3/h na l kW zainstalowanej mocy palenisk lub 0,75 m3/h na l kW przy paleniskach do których powietrze do spalania dostarczane jest szczelnym przewodem z zewnątrz. Otwory wywiewne powinny być umieszczone możliwie blisko stropu, nie mogą się znajdować poniżej dolnych krawędzi przerywaczy ciągu. Pole przekroju otworów wywiewnych powinno być równe połowie powierzchni otworów nawiewnych. Pole przekroju otworu wywiewnego nie powinno być mniejsze niż 14 x 14 cm netto. Powinien zostać zachowany dogodny dostęp do usuwania zanieczyszczeń z przewodu. Do poszczególnych pomieszczeń mogą być podłączone wentylacje tylko z pomieszczeń o tym samym charakterze. Do przewodów wentylacyjnych z kotłowni nie należy podłączać wentylacji z innych pomieszczeń. Wyloty przewodów wywiewnych powinny być tak usytuowane aby dym i ogień z kotłowni, przez przestrzeń zewnętrzną nie mogły przedostać się do innych pomieszczeń.
Niedopuszczalne jest zamykanie i przesłanianie otworów wentylacyjnych (żaluzje). Otwór nawiewny może mieć urządzenie przesłaniające pod warunkiem sprzężenia z zabezpieczeniem palnika, gwarantującym, że włączy się on dopiero po pełnym otwarciu przesłony. Przesłona nie może zamykać więcej niż 70% otworu nawiewnego. W przypadku braku możliwości podłączenia wentylacji nawiewne wyciągowej w pomieszczeniu kotła można j ą doprowadzić z sąsiednich pomieszczeń w sposób przykładowo
pokazany na rys. 4

Rys. 4   Doprowadzenie wentylacji nawiewno - wywiewnej z sąsiednich pomieszczeń

Wentylacja mechaniczna może być stosowana w pomieszczeniach z paleniskami pobierającymi powietrze do spalania z otoczenia, tylko pod warunkiem - zastosowania zblokowanej instalacji nawiewne wywiewnej uruchamianej wspólnym włącznikiem.

3. WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE DLA KOMINÓW [1] [31 [5] [71 [8] [11] [16] [21]
3.1 Uzbrojenie kominów
Komin powinien być wyposażony w następujące elementy:
- otwór wyczystny umieszczony poniżej podłączenia czopucha. Dolna krawędź otworu wyczystnego usytuowanego w pomieszczeniu, w którym znajduje się kocioł powinna znajdować się 30 cm nad podłogą. Otwór wyczystny powinien być szczelnie zamknięty, zamknięciem wykonanym z niepalnego materiału.
- w częściach skośnych komina (w przypadkach odchylenia od pionu) powinny być wykonane otwory rewizyjne, krawędzie w miejscach przejścia lica pionowego w skośne powinno być zabezpieczone przed obtłukiwaniem.
- w stopie komina powinien znajdować się odstojnik kondensatu wraz z odprowadzeniem skroplin na zewnątrz.
- połączenia elementów użytych do budowy komina muszą być szczelne w zakresie maksymalnego ciśnienia spalin jak w punkcie 2.1. Niedopuszczalne jest wykonywanie połączeń elementów w stropach.
- miejsce włączenia czopucha do komina powinno być wykonane za pomocą szczelnej niepalnej rozety.

3.2 Lokalizacja i wyloty kominów
- Kominy powinny być prowadzone pionowo, dopuszcza się odchylenia od pionu nie więcej niż o 30° i na odcinku nie dłuższym niż 2,0 m.
- Kominy w zewnętrznych ścianach budynku oraz na zewnątrz budynku powinny być izolowane termicznie. Kominy z przewodami o przekroju większym niż 0,075 m2 powinny być wydzielone z konstrukcji budynku.
- Różnica wysokości od przerywacza ciągu do wylotu komina ponad dach dla kotłów o mocy do 35 kW nie może być mniejsza niż 2,0 m. W pozostałych przypadkach minimalna wysokość komina powinna wynosić 4,0 m.
- Wyloty kominów powinny być wyprowadzone ponad dach na wysokość: l J
a. przy dachach płaskich niezależnie od konstrukcji, dach o kącie nachylenia połaci nie większym niż 12°, a także przy dachach stromych o kącie większym niż 12° o pokryciu łatwo zapalnym - co najmniej 0,60 m wyżej od poziomu kalenicy rys. 5 (a i b)
b. przy dachach stromych o kącie pochylenia połaci większym niż 12° i pokryciu niepalnym,
wyloty przewodów powinny znajdować się co
najmniej 0,30 m od powierzchni dachu oraz w odległości co najmniej 1,0 m mierzonej w kierunku poziomym od tej powierzchni, (rys. 5c)
- przy usytuowaniu kominów obok przeszkody, przy dachach wgłębionych dla prawidłowego
działania ich wyloty powinny się znajdować:
1. co najmniej 0,30 m wyżej górnej krawędzi przeszkody dla kominów usytuowanych w odległości mniejszej niż l ,5 m od tej przeszkody.
2. co najmniej na poziomie górnej krawędzi przeszkody dla kominów usytuowanych w odległości większej od 1,5 do 3,0 m od tej przeszkody.
3. ponad płaszczyzną wyprowadzoną pod kątem 12° w dół od poziomu przeszkody dla kominów usytuowanych w odległości od 3,0 do 10,0 m od tej przeszkody, (rys. 5 d)
- W przypadku nadbudówek na dachach (mansardy z oknami) wyloty kominów powinny znajdować się powyżej nadbudówek przy zachowaniu warunków a,b,c.
- W uzasadnionych przypadkach służby ochrony powietrza mogą zażądać podwyższenia komi-nów w stosunku do wymagań punktów a,b,c.
- Nie powinno się instalować na kominach i ścianach kominowych żadnych urządzeń technicznych i sanitarnych, nie stanowiących wyposażenia komina, np. grzejników wody przepływowej, umywalek itp. Rys. 5

Rys. 5   Usytuowanie wylotów kominów ponad dachem

4. CZOPUCHY - uzbrojenie i lokalizacja, przerywacze ciągu, połączenie kotłów w typoszereg, odprowadzenie spalin do wspólnego przewodu. [2J[4J[5J[6J[14J[15][8][21]
Kotły olejowe i gazowe niezależnie od ich mocy muszą być połączone łącznikiem (czopuchem) z kominem. Długość czopucha nie może przekroczyć 25% wysokości komina i być większa niż 7,0 m. Czopuchy należy tak konstruować aby miały, jak najmniej załamań i łuków, a także żeby były możliwie najkrótsze od kotła do komina. W przypadku pionowego wylotu spalin z kotła, należy zastosować pionowy odcinek czopucha o długości co najmniej 0,22 m, odcinek poziomy czopucha między kominem a kotłem powinien mieć minimalny spadek 5% w kierunku kotła. Zmiana kierunku czopucha powinna się dokonywać pod kątem 90° i 135°. Na wszystkich załamaniach czopucha należy montować otwory rewizyjne wyczystne. W czopuchu powinien być wykonany otwór sondażowy o średnicy 10,0 mm oddalony od miejsca włączenia kotła o równowartość dwóch średnic czopucha.
Wszystkie kotły z palnikiem inżektorowym muszą być wyposażone w przerywacz ciągu. Występują trzy rodzaje przerywaczy ciągu:
kominkowe, komorowe -wbudowane w kocioł oraz skrzyniowe. Przerywacz ciągu spełnia w procesie spalania podwójne zadanie.
Pierwsze - jeżeli w komorze spalania kotła powstaje zbyt duże podciśnienie wtedy nadmiar powietrza staje się zbyt duży i tym samym zmniejsza się sprawność paleniska. A więc przerywacz ciągu "odsuwa" ciąg komina od komory spalania. Często przerywacz ciągu ma wbudowane urządzenie zabezpieczające przed cofaniem spalin, a także czujnik zaniku ciągu, odcinający po określonym czasie dopływ gazu do palnika w przypadku braku ciągu.
Drugie zadanie przerywacza ciągu - to poprzez wymieszanie spalin z powietrzem, zmniejszenie względnej wilgotności spalin i tym samym zmniejszenie niebezpieczeństwa przekroczenia punktu rosy.
W pomieszczeniu kotłowni dopuszcza się podłączenie kilku kotłów do wspólnego czopucha pod warunkiem:
a. zastosowania wspólnego skrzyniowego przerywacza ciągu, czujnik zaniku ciągu zamontowany w przerywaczu winien wyłączać wszystkie kotły zespołu, (rys 6a i b)
b. kotły wraz z przerywaczami ciągu podłączone do wspólnego czopucha pod warunkiem szeregowego połączenia czujników zaniku ciągu, tak aby zakłócenie ciągu któregokolwiek z kotłów powodowało wyłączenie całego zespołu.
c. przy podłączeniu kilku kotłów z palnikami nadmuchowymi, mogą być podłączone do komina spalinowego bez przerywacza ciągu pod warunkiem, że przewód spalinowy ma powierzchnię przekroju równą lub większą od
a)
sumy przekrojów poszczególnych jednostek kotłowych, (rys. 6c)

Rys. 6 a, b   Sposób połączenia kotłów za pomocą wspólnego przerywacza ciągu

Rys. 6 c   Połączenie kotłów z palnikami nadmuchowymi do wspólnego komina

5. KOTŁOWNIE [2] [4] [5] [8] [21]
Grzewcze urządzenia gazowe mogą być instalowane wyłącznie w pomieszczeniach spełniających warunki dotyczące ich wysokości, kubatury, wentylacji i odprowadzenia spalin. Maksymalne obciążenie cieplne od urządzeń gazowych nie może przekraczać:
a. pomieszczenia przeznaczone na stały pobyt ludzi z wyłączeniem pomieszczeń kuchennych
- 350 W/m3 kubatury pomieszczenia
b. pomieszczenia nie przeznaczone na stały pobyt ludzi oraz pomieszczenia kuchni w mieszkaniach
- 4650 W/m3 kubatury pomieszczenia. Kubatura pomieszczenia łazienki z wentylacją grawitacyjną, w której zainstalowano gazowe urządzenie grzewcze CW lub CO powinna wynosić co najmniej 8 m3.
Pomieszczenie w którym przewiduje się zainstalowanie urządzeń gazowych powinny mieć wysokość co najmniej 2,2 m oraz właściwą wentylację zapewniąjącąwymianę powietrza. W istniejących budynkach mieszkalnych i zagrodowych dopuszca się montaż gazowych kotłów CO w pomieszczeniach technicznych, o wysokości minimalnej 1,9 m, pod warunkiem wykonania prawidłowej wentylacji grawitacyjnej nawiewno-wywiewnej i spełnienia warunku maksymalnego obciążenia cieplnego, (patrz punkty a i b)
Montaż gazowych kotłów CO na gaz płynny dopuszczalny jest tylko w pomieszczeniach położonych powyżej poziomu terenu, w otworach drzwi prowadzących na zewnątrz nie powinno być progu.

6. ODBIÓR, CZYSZCZENIE l KONTROLA
przewodów kominowych: wentylacyjnych, spalinowych i dymowych.
[1][8][9][17][18][19][20][22] Odbiór formalny
- sprawdzenie zgodności wykonania instalacji z jej projektem,
- sprawdzenie zgodności materiałów z wymaganiami dokumentacji oraz aktualności atestów.
Badanie przewodów kominowych powinno obejmować sprawdzenie:
- drożności przewodów,
- prawidłowości prowadzenia przewodów,
- kierunku przewodów,
- wielkości przekrojów przewodów,
- grubości przegród,
- łączeń elementów,
- stanu powierzchni przewodów,
- wyposażenia otworów rewizyjnych i wycierowych,
- wlotów do przewodów,
- wylotów przewodów,
- prawidłowego ciągu.

6. l Przewody wentylacyjne, spalinowe i dymowe powinny być w czasie eksploatacji
poddawane okresowemu czyszczeniu.
Minimalna ilość czyszczeń to:
l x rok przewody wentylacyjne,
2 x rok przewody spalinowe, 4 x rok przewody dymowe,
6.2 Przynajmniej raz w roku powinna być przeprowadzona kontrola technicznej sprawno-ści i przydatności do dalszej eksploatacji przewodów kominowych i podłączeń wentylacyjnych, spalinowych i dymowych.
Kontrola powinna obejmować między innymi:
sprawdzenie:
- drożności przewodów kominowych,
- stanu technicznego głowic i nasad kominowych
- ciągu komina,
- czy nie występują uszkodzenia - przewodów kominowych, kanałów, czopuchów, rur, łączników,
- czy nie dokonano samowolnych zmian w podłączeniach kominowych wentylacyjnych spalinowych i dymowych,
- czy kominy poddawane są okresowemu czyszczeniu,
- czy pomieszczenia, w których zainstalowane są gazowe urządzenia grzewcze posiadają
sprawnie działające urządzenia wentylacyjne
Odbiór nowo wybudowanych przewodów kominowych, a także coroczną kontrolę przydatności i sprawności przewodów kominowych powinien wykonywać tylko uprawniony mistrz kominiarski. Okresowe czyszczenie kominów może również wykonywać uprawniony kominiarz.

inż Jan Budzynowski

7. PIŚMIENNCTWO
1. PN-89/B - 10425 Przewody dymowe, spalinowe i wentylacyjne murowane z cegły. Wymagania techniczne i badania przy odbiorze.
2. PN-93/M - 35350 Kotły grzewcze gazowe niskotemperaturowe i średniotemperaturowe.
3. PN-83/B 0343 Wentylacja w budynkach mieszkalnych zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej.
4. PN-87/B - 02411 Kotłownie wbudowane na paliwo stałe. Wymagania.
5. Wytyczne projektowania wewnętrznych kotłowni na paliwa gazowe. Politechnika Warszawska Instytut Ogrzewnictwa i Wentylacji. Warszawa czerwiec 1991.
6. Odprowadzenie spalin od urządzeń gazowych do przewodów kominowych. Instytut Górnictwa Naftowego i Gazownictwa. Pismo GI/681/92.
7. Montaż urządzeń na ścianie kominowej. COBRT1 Instal. Pismo RCN 19/96.
8. Dziennik Ustaw nr 10. Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dn 14.12.1994 w sprawie warunków technicznych jakim powinne odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
9. Ustawa z dn 7.07.1994 Prawo Budowlane.
10. Związek Rzemiosła Polskiego. Pismo NP-3/K/28/94 - dotyczące odbioru i nadzoru przewodów kominowych. (interpretacja art. 62 Ustawy Prawo Budowlane)
11. DIN 18160tl-Hausschorsteine, Anfonderungen, Planung und Ausfuhrung.
12. DIN 4705 - Berechnung von Schorsteinabmesungen
13. Ustawa z dn 2.04.93 o badaniach i certyfikacji (Dz. U. 55).
14. "Kominiarz i jego wiedza zawodowa" A. Heryszek, Warszawa 1985.
15. Poradnik Ogrzewanie + Klimatyzacja. Recknagel, Sprenger, Hoenmann, Schramek EWFE Gdańsk 1994.
16. Warunki techniczne wykonania i odbioru robót budowlano-montażowych tl cz. 3 Budownictwo Ogólne Arkady Warszawa 1990.
17. prEN 1806 - Keramische Formstucke fur einschalige Schorsteine.
18. prEN 1856-Anfbrderungen an Metallschorsteine.
19. prEN 1857-Festlegungen fur Betonschorsteinblocke.
20. prEN 1859 Metallschorsteine. Pruferfahren.
21. Warunki techniczne wykonania i odbioru kotłowni na paliwa gazowe i olejowe Polska Korporacja Techniki Sanitarnej Grzewczej, Gazowej i Klimatyzacji Warszawa 1995
22. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dn. 3.11.1992 w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. (Dz. U. 92)
23. Podręcznik ogrzewania i wentylacji. H. Rietschel Arkady Warszawa 1963