Należy generalnie przestrzegać zasady , że długość czopucha (odcinek od kotła do pionowej części komina) powinna wynosić maksymalnie 1 m długości wysokości komina. (Rys. 17)

- w przypadku, gdy maksymalna wysokość przewodu spalinowego wynosi więcej niż 6 mb (Rys. 18), należy to bezwzględnie omówić z przedstawicielem producenta kotła lub producentem systemu spalinowego;

- w przypadkach wątpliwych przy wysokości przewodu spalinowego przekraczającego 6 mb zaleca się projektowanie układu spalinowego jako układu skojarzonego 

W układzie skojarzonym przyjmuje się zasadę zerowego nadciśnienia w czopuchu, natomiast zadanie usunięcia spalin z pionowego odcinka przewodu ma przejąć "ciąg kominowy" wytworzony w przewodzie spalinowym.
Zgodnie z tą zasadą wentylator kotła ma jedynie za zadanie wypchnąć spaliny z kotła i poprzez przyłącze - czopuch doprowadzić je do komina, gdzie zostaną zassane do komina działającego na zasadzie podciśnienia. W rzeczywistości w kominie następuje sumowanie ciśnień pochodzących od wentylatora kotła i wywołanych podciśnieniowym charakterem komina. To umowne uproszczenie sprowadza obliczenia układu spalinowego do tradycyjnego komina podciśnieniowego, a moc zainstalowanych kotłów traktowana może być jako suma kotłów zainstalowanych (wytyczne projektowe opracowanymi przez IGNiG).

Takie rozwiązanie należy jednak dokładnie przeanalizować, gdyż np. podłączenie w jednym zbiorczym układzie spalinowym kotłów o różnych mocach cieplnych, a także wydajności wentylatorów, może spowodować pewne zaburzenia w miejscu przyłączenia kotłów do instalacji. 

6. Zaleca się, aby pionowy odcinek przewodu spalinowego ponad dachem nie był niższy niż 400 mm. 
Pamiętać należy o bardzo niskich temperaturach wylotowych spalin . W celu wyeliminowania możliwości zalodzenia przewodu spalinowego i utworzenia się tzw "korków lodowych" bezwzględnie należy stosować izolację termiczną przewodów wełną mineralną ( np. min 30mm dla przewodów przechodzących przez nie ogrzewane pomieszczenia oraz min 50mm w częściach wystających ponad dachem). Należy również zwrócić uwagę na właściwy kształt końcówki przewodu spalinowego. Często możemy spotkać się z "ładnymi" zakończeniami komina w postaci dziurowanej ( lub osiatkowanej) rury z umieszczonym bezpośrednio powyżej daszkiem. Jest to estetyczne, lecz nie zawsze funkcjonalne, ze względu na wzmożone wykraplanie się na tych elementach skroplin i możliwośc zatkania wylotu.
Te częste błędy są przyczyną niewłaściwej pracy całego układu grzewczego , szczególnie w czasie ekstremalnie niskich temperatur.

7. Zbiorcze przewody spalinowe wykonane z elementów ze stali kwasoodpornej, poza wymaganą szczelnością nadciśnieniową (do min 250Pa) oraz podciśnieniową (tradycyjna dla wkładów kominowych 125Pa = 0,1m3/h) powinny posiadać także opaski, które dodatkowo zaciskają (doszczelniają) złącze, a także gwarantują , że w przypadku uszkodzenia, np. montażowego lub eksploatacyjnego, złącze będzie zawsze szczelne (zalecenie to jest warunkiem przyznania aprobaty przez IGNiG). 

8. Podczas montowania przewodów spalinowych w kanałach ceramicznych (lub dawnych kominach) należy min co 2m umieścić obejmy dystansowe stabilizujące położenie i utrzymanie wkładu. (Rys. 20)

W przypadku gdy zachodzi konieczność zastosowania długiego przewodu spalinowego, umieszczanego na zewnątrz budynku, proponuje się rozwiązanie jak na Rys. 21.

Powietrze jest czerpane z dolnej części elementu trójnika (dla zmniejszenia oporów przepływu powietrza), natomiast rura spalinowa wykonana jest jako rura współosiowa WSPS, przy czym powietrze umieszczone pomiędzy płaszczem a rurą spalinową pełni rolę izolacji termicznej.
Gdy zachodzi obawa wykroplenia się skroplin w przewodzie spalinowym, zamiast "izolacji powietrznej' należy wykonać klasyczną izolację komina.

9. Projektując współosiowe zbiorcze układy spalinowo-powietrzne, należy zawsze pamiętać o bilansowaniu ciśnień powstających na wskutek tworzenia się w WSPS naturalnego ciągu kominowego.
- w przypadku przewodu spalinowego ciśnienia wytworzone przez "ciąg kominowy" sumują cię z ciśnieniami wytworzonymi przez wentylator kotła wzmacniają siłę wyrzutu spalin 
Pcałkowite = Ps+ Pck1 + Pw .
Ps -nadciśnienie wytwarzane przez wentylator po stronie spalin
Pck - ciśnienie wytworzone przez ciąg kominowy w kanale spalinowym
Pw - ciśnienie równoważne oporom przepływu przez czopuch i przewód spalinowy 
- w kanale powietrznym tworzenie ciągu kominowego ma zdecydowanie negatywnie działanie.
Kierunek wektora ciśnienia wywołanego przez ciąg kominowy Pck - skierowany do góry jest przeciwny do kierunku ciśnienia dyspozycyjnego wytwarzanego przez wentylator zasysający powietrze spalania do kotła Pp. Tak więc po stronie powietrza wentylator musi wytworzyć takie podciśnienie, aby pokonać : opory przepływu przez kanał powietrzny Po , ciśnienie wywołane przez "ciąg kominowy" ("kontrciąg") Pck, oraz opory przepływu przez przyłącze (czopuch).
P całkowite = Pp -Pck2+(Po+Pcz)
Pp - podciśnienie wytwarzane przez wentylator po stronie powietrza
Pck2 - ciśnienie wytworzone przez ciąg kominowe w kanale powietrznym 
Po +Pcz - ciśnienie równoważne oporom przepływu przez czopuch i kanał powietrzny.

Wartość wytworzonego w przewodach WSPS ciągu kominowego jest zmienna i zależna od takich warunków, jak: wysokość przewodów, odległość pomiędzy przyłączami do komina, temperatury spalin oraz otoczenia, skuteczności funkcjonowania otworów rozprężających w dolnej instalacji. Ma to szczególne znaczenie przy projektowaniu sposobu doprowadzenia powietrza do kotła.
W skrajnych przypadkach może się okazać, że z uwagi na wysoką wartość "kontrciągu" przy niewielkiej powierzchni czynnej kanału powietrznego oraz niską skuteczność wentylatora kotła, nie jest możliwe zasysanie powietrza ze zbiorczych przewodów WSPS. W takim przypadku należy zaprojektować indywidualny kanał powietrzny spełniający wymagania układu.
Jednak należy tu zwrócić uwagę na oszczędności płynące z zastosowania WSPS .
Zasysane zimne powietrze w WSPS zostaje podgrzane wstępnie przez płynące w wewnętrznym przewodzie spaliny. W ten sposób tworzy się klasyczny wymiennik ciepła, nagrzewający powietrze, dzięki czemu spalanie w kotle odbywa się z wyższą sprawnością. Szacuje się, że wzrost sprawności kotła z tego tytułu może wynieść nawet 4%. Aby uzyskać te oszczędności, rura spalinowa musi być doskonałym przewodnikiem ciepła. Najlepsze efekty są uzyskiwane w rurach cienkościennych wykonanych ze stali kwasoodpornej grubości 0,6mm. 
W przypadku zastosowania przewodów spalinowych wykonanych z elementów z tworzyw sztucznych (izolatory cieplne) nie ma możliwości uzyskania tych dodatkowych, niebagatelnych oszczędności.

Opracował inż. Piotr CEMBALA