Kominy są budowane w całej Europie. Na kontynencie występują różne warunki klimatyczne. Od śródziemnomorskiego na południu po arktyczny na północy. To sprawiło, że w różnych państwach występują różnice w roli kominów. Dlatego dotąd praktycznie nie ma jednolitych przepisów dotyczących rzemiosła kominiarskiego, które obowiązują w całej Europie. Obecnie trwają prace Europejskiej Komisji Normalizacyjnej CEN nad ustanowieniem wspólnych norm dla technicznych warunków wykonania kominów. Jednak na ich pełne zakończenie z pewnością poczekamy jeszcze kilka lat. 
Rzemiosło kominiarskie jest różnie zorganizowane w różnych państwach. Przykładem bardzo rygorystycznych przepisów prawnych mogą być Austria i Niemcy. 
Ze względu na podobny klimat do występującego w Polsce przedstawimy rozwiązania niemieckie.
W NIEMCZECH:
Okręgowy Mistrz Kominiarski (OMK) jest tak zwanym "wyznaczonym przez państwo przedsiębiorcą", któremu kompetentne władze administracyjne przekazały w czasowy zarząd okręg kominiarski. Obecnie istnieje w Niemczech około 8.000 okręgów kominiarskich. Regularnie, to znaczy minimum co5 lat, dokonuje się ich nowego podziału w zależności od czasu pracy i obrotu. Bardzo rygorystycznie jest przestrzegana rejonizacja usług kominiarskich. 
Zadania Okręgowego Mistrza Kominiarskiego:
- Wykonanie prac przewidzianych przepisami o porządku czyszczenia i kontroli;
- Sprawdzenie wszystkich kominów, palenisk, elementów łączących i instalacji wentylacyjnych lub podobnych urządzeń na ich bezpieczeństwo pożarowe, w tych budynkach, w których zobowiązany on jest do wykonania prac zgodnie z "Przepisami o porządku czyszczenia i kontroli", "Rozporządzeniem o małych paleniskach" lub "Krajowymi Przepisami Budowlanymi", a po osobistym przeglądzie co 5 lat... (przegląd palenisk) bezzwłocznie składać pisemny meldunek o wadach stwierdzonych w kominach, paleniskach, elementach łączących i instalacjach wentylacyjnych lub podobnych urządzeniach do właścicieli działek..., do kompetentnych władz, jeśli usterki nie zostały usunięte w terminie wyznaczonym przez Okręgowego Mistrza Kominiarskiego;
- Kontrola i ocena kominów, palenisk, elementów łączących lub podobnych urządzeń na ich bezpieczeństwo pożarowe w przypadkach innych niż wymienione w pkt.2;
- Doradztwo techniczne w sprawach palenisk;
- Organizowanie pokazów o zapobieganiu pożarom lub udział w nich według prawa landu;
- Udzielanie pomocy przy gaszeniu pożaru na żądanie kompetentnych władz w jego okręgu;
- Pomoc w zadaniach ochrony cywilnej dotyczących zapobiegania pożarom;
- Wystawianie zaświadczeń do odbiorów stanu surowego i końcowego budów według prawa landu;
- Sprawdzanie kominów, palenisk, elementów łączących lub tym podobnych urządzeń i określanie oraz kierowanie do wykonania zadań niezbędnych do sporządzania katastrów emisji według przepisów obowiązujących w dziedzinie ochrony przed inmisją;
- Kontrola instalacji paleniskowych w trakcie przeglądu palenisk według pkt.2 pod względem wymogów stawianych wobec instalacji grzewczych, wentylacyjnych i dostarczających wodę użytkową, o ile taka kontrola została na niego nałożona według parag.7 ust.2 o oszczędności energii;
- Kontrola instalacji paleniskowych pod względem wymogów stawianych wobec eksploatacji instalacji i urządzeń grzewczych, wentylacyjnych i dostarczających wodę użytkową, o ile kontrola została na niego nałożona zgodnie z parag.7 ust. 3 Ustawy o oszczędności energii.
Według parag.14 zabrania się Okręgowemu Mistrzowi Kominiarskiemu jakiejkolwiek działalności zarobkowej poza swoim zawodem, chyba, że wymagany na to nakład czasowy jest minimalny. Wykonywanie przez Okręgowego Mistrza Kominiarskiego prac dodatkowych w ramach rzemiosła kominiarskiego dozwolone jest tylko w obrębie jego własnego okręgu kominiarskiego i tylko wówczas, jeśli nie narusza to zgodnego z przepisami zarządzania okręgiem kominiarskim i wykonywania nałożonych na niego obowiązków. Kompetentna władza administracyjna może dopuścić wyjątki w szczególnych przypadkach, o ile prawidłowe zarządzanie okręgiem kominiarskim i wykonywanie zadań nałożonych na Okręgowego Mistrza Kominiarskiego pozostanie zagwarantowane.
Przepisy o porządku czyszczenia i kontroli
Przepisy o porządku czyszczenia i kontroli wydawane w poszczególnych landach regulują, jakie prace związane z czyszczeniem i kontrolą różnych palenisk, elementów łącznikowych, kominów spalinowych i instalacji wentylacyjnych lub tym podobnych urządzeń, w jakich odstępach czasowych, mają wykonywać kominiarze.
Zgodnie z Ustawą Kominiarską władze w poszczególnych landach upoważnione są do wydawania "Przepisów o porządku czyszczenia i kontroli" (Rozdz.3.1). Istnieje wprawdzie wzorzec takich przepisów sporządzony przez referat odpowiedzialny za rzemiosło kominiarskie w Komitecie Federalno-Krajowym, niemniej jednak w chwili obecnej poszczególne przepisy o porządku czyszczenia i kontroli różnią się między sobą.
Szczególnie odnośnie sprawdzania nowoczesnych palenisk gazowych występują znaczne różnice, jakkolwiek technika winna być jednolita na terenie całej Republiki Federalnej. Z tego względu, pod patronatem Federalnego Związku Gospodarki Gazowej i Wodnej (BGW) specjaliści z dziedziny gazownictwa opracowali w zakresie kontroli gazowych instalacji paleniskowych wspólną propozycję wzoru "przepisów o porządku czyszczenia i kontroli".

W POLSCE:
Rzemiosło kominiarskie działa na podstawie różnych ustaw. Nie ma tak jak w Niemczech odrębnej "Ustawy o rzemiośle kominiarskim". Dlatego mistrzowie kominiarscy działają na podstawie "Ustawy o działalności gospodarczej" oraz Prawa Budowlanego i Ustawy o ochronie przeciwpożarowej.
W dniu 9 grudnia 1999 roku weszło w życie Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 roku w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz. U. nr 74 poz.836). Łącznie z wcześniej wydaną ustawą z dnia 07 lipca 1994 roku "Prawo Budowlane" oraz Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 03.11.1992 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów /Dz.U.nr 92 poz.460/ regulują między innymi zasady użytkowania i konserwacji przewodów kominowych. 
W myśl powyższych przepisów właściciel - zarządca i użytkownik budynku są zobowiązani do zapewnienia bezpiecznego użytkowania urządzeń ogrzewczych i kominowych. 
W tym celu należy zapewnić, aby w obowiązujących terminach odbywały się: 
1. Konserwacja - czyszczenie przewodów kominowych dokonywane przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje - czeladnika kominiarskiego w budynkach mieszkalnych obowiązuje następująca częstotliwość czyszczeń:
- przewody od palenisk opalanych paliwem stałym - 4 razy w roku,
- przewody od palenisk opalanych paliwem gazowym i płynnym - 2 razy w roku,
- przewody wentylacyjne - 1 raz w roku.

2. Kontrole okresowe sprawności technicznej dokonywane przez osobę posiadającą kwalifikacje mistrza kominiarskiego - 1 raz w roku.
3. Przed oddaniem do użytku, po przeróbce lub zmianie podłączeń przewody kominowe należy poddać do kontroli przez osobę posiadającą kwalifikacje mistrza kominiarskiego. 
Z uwagi na konieczność zapewnienia bezpieczeństwa użytkowników budynków i osób trzecich ustawodawca za nieprzestrzeganie powyższych zasad przewiduje sankcje karne określone w Kodeksie Wykroczeń, art.82 §1 "Kto nieostrożnie obchodzi się z ogniem lub wykracza przeciwko przepisom dotyczącym zapobiegania i zwalczania pożarów, a w szczególności : ..... ust. 2 utrudnia okresowe czyszczenie komina lub nie dokonuje bez zwłoki naprawy uszkodzeń komina i wszelkich przewodów dymowych ...., podlega karze aresztu, grzywny, albo karze nagany."
Wykroczeniem takim może być np. niedopuszczenie kominiarza do przeprowadzenia czynności. Ponadto Prawo budowlane określa w art. 93 "Kto : ..... 8/ nie dokonuje kontroli obiektu budowlanego, naruszając przepis art.62, podlega karze grzywny". 
Biorąc po uwagę kierunek zmian legislacyjnych w Polsce, spodziewane jest zbliżenie rozwiązań prawnych działania rzemiosła kominiarskiego do stosowanych obecnie w Niemczech. Projekty odpowiednich rozwiązań są aktualnie przedmiotem prac.