1. Zakres stosowania.
Niniejsza norma dotyczy kominów domowych dla palenisk zasilanych paliwami stałymi, płynnymi lub gazowymi. Rozdziały 5 do 11 uwzględniają dla kominów wykonanych z materiałów budowlanych w/g rozdziału 10 i systemu budowy w/g rozdziału 11 wymagania rozdziału 4 i to odpowiednio do rozdziałów wprowadzających, jedynie dla kominów z ograniczoną odpornością termiczną oraz dla kominów z blach stalowych ze zmniejszonymi wymaganiami, wymagania te zostały odpowiednio obniżone. Wymagania rozdziału 4 należy stosować bezpośrednio, ewentualnie w połączeniu z wymaganiami DIN 18 160 część 6, celem wykazania przydatności kominów wykonanych z nowych materiałów budowlanych /innych od wymienionych w rozdziale l O/ lub nowym systemem budowy /innym wykazanym w rozdziale 11/. Norma zakłada, że u podstaw techniczno-konstrukcyjnych ustaleń wymiarów kominów - określenia wymaganych wartości dla ich przekroju w świetle, ich wysokości oraz przenikalności cieplnej - legły przepisy DIN 4705 część 1, cz.2 i cz.3; dla obliczeń statystycznych, projektowania techniczno -budowlanego i wykonawstwa norma zakłada zastosowanie odnośnych norm techniczno -budowlanych, szczególnie DIN 1045, DIN 1053 cz.1. DIN 1055 cz.1 i cz.4, DIN 1056, DIN 4133 jak również DIN 4219 cz. 1 i cz.2.
Uwaga: Regionalne przepisy budowlane dotyczące materiałów budowlanych, elementów budowlanych oraz systemów budowy wymagają odrębnego stwierdzenia ich przydatności np. ogólnego dopuszczenia przez nadzór budowlany.

2. Cel.
Celem niniejszych ustaleń jest zestawienie i uzupełnienie przepisów prawnych dotyczących kominów domowych. Norma wychodzi przy tym z wzorców regionalnych przepisów budowlanych /wzorcowych przepisów budowlanych/, z wzorców wywodzących się z nich przepisów spalania /wzorcowych przepisów spalania/, z federalnej ustawy ochrony i misji l/ i wydanych na jej podstawie przepisów prawnych. l/ Patrz rozdział "Normy przytoczone i inne źródła "

3. Określenia.
3.1. Kominy domowe.
Kominy domowe, zwane w dalszym ciągu kominami, są to szyby wewnątrz lub na zewnątrz budynków przeznaczone wyłącznie do odprowadzania spalin z palenisk w wolną przestrzeń ponad dach.
3.2. Zespoły kominów domowych. Zespoły kominów domowych, zwane w dalszym ciągu zespołami kominowymi, są to elementy budowlane wewnątrz lub na zewnątrz budynków zawierające kilka szybów. W obrębie zespołów kominowych mogą znajdować się szyby wentylacyjne, o ile służą do wentylacji pomieszczeń funkcyjnych palenisk. Elementy budowlane zawierające oprócz jednego lub wielu szybów wentylacyjnych tylko jeden komin, stanowią również zespół kominowy.
3.3. Lica kominowe.
Lica kominowe, zwane w dalszym ciągu licami,
są to ściany zewnętrzne kominów lub zespołów
kominowych.
3.4. Przegrody kominowe.
Przegrody kominowe, zwane w dalszym ciągu przegrodami, są to ściany w zespole kominowym pomiędzy kominami lub pomiędzy kominami a szybami wentylacyjnymi.
3.5. Cokół komina.
Cokół komina, zwany w dalszym ciągu cokołem, jest to najniższy odcinek komina, wykonany z innych materiałów budowlanych lub innym systemem budowy aniżeli trzon komina. Cokół zawiera podwalinę i może zawierać najniżej położony otwór do czyszczenia oraz otwór przyłączeniowy dla złączki.
3.6. Głowica komina.
Głowica komina jest to odcinek komina ponad
dachem.
3.7. Trzon komina.
Trzon komina jest to odcinek komina pomiędzy
fundamentem komina wzgl. cokołem a głowicą
komina.
3.8. Kształtki kominowe.
Kształtki kominowe są to elementy budowlane, które pojedynczo otaczają całkowicie przynajmniej jeden przekrój komina w świetle.
3.9. Cegły kształtówki kominowe. Cegły kształtówki kominowe są to elementy budowlane, które pojedynczo nie otaczają całkowicie przekrój komina w świetle.
3.10. Otwory do czyszczenia.
Otwory do czyszczenia są to zamykane otwory w
licach kominowych służące do czyszczenia
kominów. Włazy w licach kominowych, do których
trzeba wejść podczas czyszczenia są otworami do
czyszczenia.
3.11. Zamknięcia czyszczenia kominów. Zamknięcia czyszczenia kominów są to części budowlane służące do zamknięcia otworów do czyszczenia.
3.12. Kominy jednopowłokowe. Kominy jednopowłokowe są to kominy wykonane z cegieł lub cegieł kształtówek, których ściany wykonane są wiązaniem murarskim jednopowłokoweo oraz kominy wykonane z kształtek, których grubość ścianki odpowiada wymaganej grubości ścian komina.
3.13. Kominy wielopowłokowe. Kominy wielopowłokowe są to kominy posiadają-ce ściany wielopowłokowe. Poszczególne powłoki mogą być wykonane z różnych materiałów budowlanych.
3.14. Kominy z ograniczoną odpornością termiczną.
Kominy z ograniczoną odpornością termiczną są to kominy odporne tylko na spaliny z palenisk gazowych o temperaturze spalin nie przekraczającej 350°C, zatem nie odporna na pożary sadzy wewnątrz komina. Uwaga: Kominy te dopuszczone są jako kominy z nowych materiałów budowlanych lub elementów budowlanych i jako kominy wykonane nowym systemem budowy; patrz uwaga do rozdziału l. Kominy te przeznaczone są wyłącznie dla palenisk gazowych z palnikami bez dmuchaw, dla nominalnej wydajności cieplnej nie przekraczającej 30kW oraz temperatur spalin nie przekraczających 300°C.
3.15. Kominy z blach stalowych o zmniejszonych wymaganiach.
Kominy z blach stalowych o zmniejszonych wymaganiach są to kominy z blach stalowych,
które:
- posiadają mniejszą odporność na pożary sadzy wewnątrz komina lub pożary w budynku
- posiadają mniejszą trwałość
- w mniejszym stopniu chronią budynki od powstawania lub rozprzestrzeniania się pożarów
- nie chronią pomieszczeń, w których przebywają ludzie od niespodziewanego nagrzania albo
- przynależne są do IV grupy odporności przewodzenia ciepła
Uwaga: Tego rodzaju kominy dopuszczone są tylko w przypadku jeżeli wydane zostało odstępstwo od przepisów budowlanych.
3.16. Kominy własne.
Do komina własnego podłączone jest w danym przypadku tylko jedno palenisko.
Uwaga: Kominy własne są to zawsze kominy pojedynczo podłączone w sensie przepisów D1N
4705 cz.l i cz.2, natomiast w tym sensie pojedynczo podłączony komin, do którego
podłączono kilka palenisk poprzez wspólny łącznik nie jest kominem własnym.
3.17. Kominy wspólne.
Do kominów wspólnych podłączonych jest w danym przypadku większa ilość palenisk. Uwaga: Kominy wspólne są to kilkakrotnie podłączone kominy w sensie DIN 4705 cz.3, jeżeli paleniska połączone są wieloma łącznikami i czynne mogą być niezależnie od siebie.
3.18. Kominy z mieszanym obłożeniem. Kominy z mieszanym obłożeniem są to kominy wspólne, do których oprócz palenisk na paliwa stałe i płynne podłączono paleniska na paliwo gazowe.
Uwaga: Wprowadzanie spalin z palenisk gazowych do kominów, do których podłączone są paleniska na paliwa stałe i płynne jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy wydane zostało odstępstwo od przepisów budowlanych.
3.19. Hydrauliczna smukłość komina.
Hydrauliczna smukłość komina jest to stosunek wysokości czynnej komina do hydraulicznej średnicy przekroju komina w świetle.
3.20. Oporność przewodzenia ciepła komina. Oporność przewodzenia ciepła komina równa jest w zasadzie pojęciowo oporności przewodzenia płaskich ścian zgodnie z DIN 4108 cz.2. Rodzaje i przeznaczenia kominów /patrz rozdział 3. l./ wymagaj ą następujących pojęciowych uzupełnień:
Oporność przewodzenia ciepła komina jest to wartość średnia oporności przewodzenia ciepła płaszczyzn podziału ścian komina. Odnosi się ona do wewnętrznej powierzchni komina i do średniej temperatury tej powierzchni w wysokości 200°C. Uwaga: Podana definicja pojęciowa odpowiada DIN 4705 cz.l.
3.21. Grupy oporności przewodzenia ciepła. Grupy oporności przewodzenia ciepła ł, 11 i llł określone są wartościami oporności przewodzenia ciepła kominów zgodnie z tabelą l. Kominy o oporności przewodzenia ciepła mniejszej od 0,12m2 K/W należą do grupy oporności przewodzenia ciepła IV.

Tabela 1. Oporność przewodzenia ciepła, grupa oporności przewodzenia ciepła, rodzaj budowy.

Uwaga: Kominy zaliczone do grupy oporności przewodzenia IV dopuszczone są tylko jako kominy z blach stalowych o zmniejszonych wymaganiach i tylko wtedy, gdy wydane zostało odstępstwo od przepisów budowlanych.

3.22. Łączniki.
Łącznikami są to przewody, które odprowadzają spaliny z palenisk do kominów.
3.23. Łączniki wspólne.
Łączniki wspólne są to łączniki rozgałęźne odprowadzające spaliny z kilku palenisk wspólnie
do jednego otworu przyłączeniowego jednego komina.
3.24. Paleniska.
Paleniska w rozumieniu niniejszej normy są to urządzenia do spa lama paliw albo innych materiałów (ak śmieci, których spaliny odprowadzane są di) kominów. Urządzenia wyposażone tylko jeden krociec spalin uważane są jako tylko jedno palenisko. Uwaga' Uregulowania przepisów budowlanych, według których w określonych przypadkach spaliny z palenisk gazowych nic muszą być odprowadzane do kominów, pozostają nienaruszone.
3.25. Paleniska standardowe. Paleniska standardowe są to paleniska dla paliw jak węgiel orzech, koks. brykiety, węgiel drzewny, drewno tort, ole) opałowy lub gaz. które z reguły nie wytwarzają spalin o temperaturach wyższych od 400OC oraz spalin zawierających substancje palne albo wybuchowe. Sadza nic jest brana pod uwagi;.
3.26. Paleniska specjalne.
Paleniska specjalne są to paleniska me zaliczone do palenisk standardowych. Paleniska specjalne są to np. wędzarnie, frytkownie, paleniska opiekaczy rusztowych oiaz paleniska służące do spalania innych materiałów niż paliwa.
3.27. Urządzenia dławiące.
Urządzenia dławiące są to elementy konstrukcyjne zainstalowane w łącznikach lub w króćcach spalin palenisk dla zwiększenia oporności przepływu ciągu spalin.
3.28. Urządzenia odcinajace.
Urządzenia odcinające są to elementy konstrukcyjne zainstalowane w łącznikach lub w króćcach spalin palenisk albo - przy otwartych kominkach - w ich komorach dymnych, do odcinania ciągu spalin podczas postoju urządzenia spalania v zgl. w okresie gdy otwarty kominek jest nieczynny
3.29. Urządzenia powietrza dodatkowego Urządzenia powietrza dodatkowego są to elementy konstrukcyine doprowadzające do kominów samoczynnie powietrze dodatkowe.
3.30. Odcinacze sadzy.
Odcinacze sadzy są to elementy konstrukcyjne w łącznikach lub licach kominowych do szczelnego odcięcia ciągu spalin podczas czyszczenia komina.
3.31. Wentylatory spalin.
Wentylatory spalin są to wentylatory łącznie z
wymaganymi podłączeniami, które przyczyniają się do uzyskiwania koniecznych ciśnień tłoczenia w celu pokonania ciśnienia oporowego komina . Uwaga: Kominy z wentylatorami spalin dopuszczone są tylko wtedy, gdy wydane zostało odstępstwo od przepisów budowlanych.

4. Wymagania zasadnicze.
4.1. Kominy, paleniska, pomieszczenia stanowiskowe.
Kominy należy wykonać w takiej ilości, o takiej jakości i tak usytuowane aby przewidywane w budynku paleniska mogły być przepisowo podłączone i użytkowane. Do kominów wolno podłączać tylko paleniska o przepisowym wykonaniu; pomieszczenia stanowiskowe muszą zapewniać dopływ wystarczającej ilości powietrza do spalania.
4.2. Technika spalania.
Przekrój w świetle, wysokość, konfiguracja. szczelność i oporność przewodzenia ciepła kominów muszą zapewniać dyspozycyjność ciśnienia tłoczenia koniecznego dla doprowadzenia powietrza do spalania, źródła ciepła i łącznika oraz pokonania ciśnienia oporowego komina. Dla palenisk z urządzeniami do spalania wyposażonymi w dmuchawy można konieczne ciśnienie tłoczenia dla doprowadzenia powietrza do spalania me uwzględniać. Jednakże zasadniczo, z wyjątkiem okresu rozruchu podłączonych palenisk, ciśnienie statyczne spalin w kominach i łącznikach musi być niższe od ciśnienia statycznego powietrza w przylegających pomieszczeniach. Spaliny winny być przez kominy tak odprowadzone w wolną przestrzeń i zabezpieczone przed ochłodzeniem aby opady części składowych spalin w postaci oparów nie powodowały zagrożeń. Kominy muszą być w taki sposób rozmieszczone i tak ukształtowane aby prądy powietrzne nie zagrażały doprowadzeniu powietrza do spalania i odprowadzaniu spalin. Wewnętrzna powierzchnia kominów musi być gładka w takim stopniu w jakim możliwe to jest do uzyskania przy zastosowanych materiałach budowlanych i systemach budowy.
Uwaga: Kominy odbiegające tak dalece od wymagań zdania pierwszego i trzeciego, że powstaje konieczność zastosowania wentylatorów spalin albo powstaje nadciśnienie statyczne w łącznikach i kominach, dopuszczone są tylko w przypadku wydania odstępstwa od przepisów budowlanych.
4.3. Ochrona imisji.
Kominy i ich specjalne urządzenia współpracuj ącc muszą być pod względem techniki spalania w takim stanie, aby spaliny podłączonych palenisk zawierały możliwie najmniej substancji szkodliwych jak sadza, tlenek węgla oraz produkty rozkładu olejów, na ile wpływa na to stan komina. Kominy muszą odprowadzać spaliny tak wysoko w wolną przestrzeń, aby szkodliwe zanieczyszczenia powietrza przez spaliny, odpowiednio do stanu technicznego komina, ograniczone zostało do wartości minimalnych.
Dla kominów i zespołów kominowych, do których podłączone są paleniska opalane:
a/ węglem, koksem, brykietami węglowymi, drewnem, odpadami drewnianymi nic pokrytymi tworzywami sztucznymi lub środkami ochronnymi lub olejami opałowymi paliwami gazowymi o łącznej mocy spalania l MW i więcej, jak również dla kominów i zespołów kominowych, do których podłączono paleniska opalane paliwami innymi od wymienionych paliw stałych i płynnych o łącznej mocy spalania 100 kW i więcej, obowiązują specjalne przepisy federalnej ustawy ochrony imisji l/ albo przepisy wydane na podstawie tej ustawy. l/ patrz rozdział "Normy przytoczone i inne źródła"
4.4. Szczelność i nadciśnienie. Przez lica kominów nie powinny przedostawać się w niebezpiecznych ilościach spaliny, jeżeli ciśnienie statyczne spalin w kominie krótkotrwale wzrośnie ponad ciśnienie powietrza w przylegających pomieszczeniach n.p. w czasie rozruchu palnika paleniska. Przez lica i przegrody kominów, które pracują nie tylko krótkotrwale ze statycznym nadciśnieniem, spaliny nie powinny przedostawać się nawet w małych ilościach.
4.5. Stateczność komina.
Kominy muszą być stateczne, wewnętrzne powłoki kominów wielopowłokowych muszą być
odpowiednio utrzymywane i prowadzone przez inne powłoki prostopadle do osi komina oraz zgodnie z kierunkiem osi komina. Jednopowłokowe kominy oraz wewnętrzne powłoki kominów wielopowłokowych muszą być odporne na działanie wyciorów oraz ciśnienie gazów, występujących podczas rozruchu l wyłączania palników przepisowo wyposażonych palenisk. Materiały budowlane, elementy budowlane, sys-tem budowy oraz usytuowanie kominów muszą łącznie zapewnić, że utrudnione kurczenie albo cieplne rozszerzanie się nie spowoduje szkód w kominie względnie w przyległych elementach budowlanych; o ile kominy jednopowłokowe oraz powłoki kominów wielopowłokowych nie są wystarczająco odkształcalne bez powstawania niebezpiecznych uszkodzeń o tyle muszą być w stosunku do innych elementów budowlanych oraz między sobą wystarczająco ruchome. Przy kominach z ograniczoną odpornością termiczną oraz przy kominach z blach stalowych o ograniczonych wymaganiach, można przyjąć szkody powstałe wskutek pożaru sadzy wewnątrz komina pod warunkiem, że nie spowodują bezpośredniego zagrożenia zawalenia się komina:
przy kominach wielopowłokowych wystarczy gdy zagrożenie zawałowe me wystąpi dla powłoki zewnętrznej.
4.6. Odporność na ciepło, spaliny oraz pożary sadzy wewnątrz komina.
Kominy muszą być odporne na działania spowodowane przez ciepło, spaliny oraz pożary sadzy wewnątrz komina. Odnośnie temperatur spalin należy przyjmować temperaturę o 100K wyższą od temperatury spalin, która z reguły w króćcu spalin nie będzie przekraczana, jednakże nie niższą od 500°C, kominy z ograniczoną odpornością termiczną mogą być odporne na temperatury spalin do 350°C. Kominy z blach stalowych o zmniejszonych wymaganiach mogą być ograniczenie odporne na korozję powodowaną spalinami jeżeli wykluczone są zagrożenia ruchowe wskutek szkód korozyjnych. Odnośnie odporności na pożary sadzy wewnątrz komina patrz ostatnie zdanie rozdziału 4.5.
4.7. Zachowanie się materiałów budowlanych w warunkach ogniowych.
Kominy muszą być wykonane 7 niepalnych materiałów budowlanych w klasie materiałów budowlanych A w/g DIN 4102 cz. l.
4.8. Bezpieczeństwo pożarowe i stateczność budynku.
Lica kominowe musza posiadać taką izolację termiczną albo kominy muszą być tak usytuowane aby przepływające spaliny lub pożary sadzy wewnątrz komina nic mogły spowodować pożaru budynku. Przy tempera turach spalin wymienionych w rozdziale 4.6. powierzchnie zewnętrzne kominów nie mogą się nagrzewać do temperatury wyższe) od 100OC. powierzchnie sąsiadujących elementów budowlanych nie wyżej niż do 85°C, podczas pożaru sadzy wewnątrz komina do temperatury me wyższej niż od 160°C. Elementy budowlane nośne i usztywniające z uwagi na konieczność zachowania ich stateczności, nic mogą być nagrzewane do temperatur niebezpiecznych. Dla powierzchni zewnętrznych kominów z blach stalowych o zmniejszonych wymaganiach w wolnej przestrzeni można dopuścić temperatury wyższe od wymienionych w zdaniu drugim pod
warunkiem, że bezpieczeństwo pożarowe budynku zagwarantowane jest jego jakością wykonania i sposobem użytkowania. 4.9. Rozprzestrzenianie się pożaru w'' budynku. Kominy jednopowłokowe oraz powłoki zewnętrzne kominów wielopowłokowych muszą podczas zagrożenia pożarem od zewnątrz przynajmniej przez 90 minut zachować swoją stateczność. Lica kominowa wzgl. zewnętrzne powłoki kominów wielopowłokowych muszą bvć wykonane z takich materiałów aby przenoszenie pożaru w budynku na inne kondygnacje wskutek przewodnictwa cieplnego było wykluczone. Kominy z blach stalowych o ograniczonych wymaganiach oraz kominy wielopowłokowe z zewnętrzną powłoką stalową mogą zatem być stosowane tylko wtedy, gdy nie ma wątpliwości. że przenoszenia pożaru z kondygnacji na kondygnację nie będzie.
4.10. Zachowanie się wobec dyfuzji oparów. Odporność na dyfuzję oparów poszczególnych powłok kominów wielopowłokowych. z wyłączeniem powłok wentylowanych, nie może być większa od odporności na dyfuzję oparów powłoki wewnętrznej. Dotyczy to odpowiednio odporności na dyfuzję oparów dodatkowych zewnętrznych warstw nieprzewietrzanych wykładzin i oblicówck pokrywających kominy na dużej powierzchni.
4.11. Uciążliwość wskutek ciepła. Kominy muszą być tak usytuowane albo posiadać tak izolowane lica aby w pomieszczeniach, w których przebywają ludzie, nie dochodziło do niespodziewanej uciążliwości wskutek ciepła.
4.12. Czyszczenie i sprawdzanie kominów. Kominy muszą stwarzać możliwość ich dokładnego czyszczenia i sprawdzania ich wolnego przekroju.
4.13. Obce elementy budowlane i urządzenia na i wewnątrz komina.
Na kominach oraz w obrębie ich ścian i przekroju w świetle nie wolno zakładać elementów budowlanych /np. instalacje, kotki drewniane, haki do mocowania, haki murowe, kotwy/ oraz żadnych urządzeń nie stanowiących część lądową komina. Nic dotyczy to elementów budowlanych i urządzeń zainstalowanych dla czyszczenia i sprawdzania komina oraz nie dotyczy to urządzeń specjalnych komina koniecznych dla przepisowego użytkowania urządzeń spalania. 4.14. Niedozwolone obciążanie komina. Lica kominów nie wolno z zasady przerywać przez stropy, podciągi i inne elementy budowlane oraz -również przy niezamierzonym osiadaniu - obciążać względnie w inny sposób niebezpiecznie narażać. Lica kominów stykające się z wolną przestrzenią,, które wskutek wpływów atmosferycznych mogą ulec zawilgoceniu lub zniszczeniu nic wolno pozostawiać bez zabezpieczenia.

5. Wymagania techniki spalania.
5.1. Ogólne.
Postanowienia rozdziału 5. spełniają postanowienia rozdziałów 4.1. do 4.4. Rozdział 5.8. spełnia ponadto postanowienia rozdziału 4. K).
5.2. Układ przestrzenny kominów i palenisk. W tym zakresie odsyłamy nadto do przepisów wydanych na podstawie regionalnych przepisów budowlanych dotyczących właściwości pomieszczeń palenisk oraz prowadzenia
łączników; odnośnie prowadzenia łączników patrz
również D1N 18 160 cz.2. W zakresie pozostałych
wymagań dotyczących układu kominów i palenisk
patrz rozdział 4.1.
5.3. Podłączenie palenisk.
5.3.1. Komin własny.
Do komina własnego należy podłączać:
- każde palenisko nominalnej mocy cieplnej wyższej od 20kW, przy paleniskach gazowych wyższej od 30kW
- każde palenisko w budynkach z więcej niż 5 pełnymi kondygnacjami
- każdy otwarty kominek, każde ognisko kowalskie i każde inne palenisko otwarte
- każde palenisko, któremu powietrze do spalania dostarczane jest szczelnymi przewodami w ten sposób, że przestrzeń spalania oddzielona jest szczelnie od pomieszczenia, w którym ustawione jest palenisko
- każde palenisko w pomieszczeniach ze stale otwartym połączeniem z przestrzenią zewnętrzną np. otworami wentylacyjnymi doprowadzającymi powietrze do spalania, z wyjątkiem palenisk w samym pomieszczeniu
- każde palenisko specjalne, patrz również rozdział 5.3.6. Urządzenia powietrza dodatkowego. Większą ilość palenisk można, odstępując od zdania pierwszego, podłączyć do jednego komina, jeżeli każdorazowo uruchomić można tylko jedno palenisko a komin nadaje się dla każdego z nich. Podłączenie większej ilości palenisk, według zdania pierwszego, które czynne będą równocześnie, wchodzi w rachubę - pod warunkiem, że wydano odstępstwo od przepisów budowlanych - w przypadku gdy na podstawie próby prototypu albo w inny sposób np. przez ekspertyzę udowodnione zostało bezpieczeństwo ruchowe palenisk w ten sposób, że uwzględniono również wpływ komina na technikę spalania. Zaleca się stosować kominy własne, przynajmniej wtedy, gdy istnieje obawa. że właściwości pomieszczeń, w których ustawione są paleniska, budynku albo komina przy wspólnym podłączeniu większej ilości palenisk prowadzić mogą do zakłócenia przepisowego ruchu. 5.3.2. Komin wspólny.
Do komina wspólnego wolno podłączyć do trzech palenisk na paliwo stałe lub płynne o nominalnej mocy cieplnej mc przekracza)ącej 20 kW albo do trzech palenisk gazowych o nominalnej mocy cieplnej mc przekraczające) 30kW, o ile rozdział 5.3.1. nie stanowi inaczej lub dopuszcza. Każde palenisko należy przyłączyć własnym lącznikiem. Łączniki winny posiadać bezpośrednio za króćcem spalin odcinek pionowy. Łączników nie wolno wprowadzać do komina na te) samej wysokości. Odstęp pomiędzy wprowadzeniami najniżej położonego i najwyzej położonego łącznika nie może wynosić więcej niż 6,5m.
Odstępując od ustępu pierwszego zdania drugiego wolno gazowy podgrzewacz wody oraz gazowy ogrzewacz pomieszczeń o nominalnej mocy cieplne) nie przekraczającej 3.51 kW podłączyć wspólnym łącznikiem, o ile ustawione są we wspólnym pomieszczeniu; zaliczone one są w myśl rozdziału pierwszego zdania pierwszego jako jedno palenisko.
Gazowy podgrzewacz wody oraz przelewowy podgrzewacz wody można podłączyć wspólnym łącznikiem o ile ustawione są we wspólnym pomieszczeniu, komin i łącznik nadają się dla obu palenisk oraz zainstalowane jest urządzenie bezpieczeństwa, które zapewnia, że każdorazowo czynne będzie tylko jedno z palenisk; zaliczone są one wtedy w myśl rozdziału pierwszego zdania pierwszego jako jedno palenisko. Ponadto wolno w budynkach, które wzniesione zostały przed ukazaniem się DIN 18 160 cz.l. wydanie luty 1987, odstępując od ustępu pierwszego zdania pierwszego, podłączyć wiecej jak trzy paleniska do wspólnego komina. jeżeli nie zachodzi obawa niebezpieczeństwa względnie znacznych uszczerbków. Kominy można, o ile w tym zakresie wydano odstępstwo od przepisów budowlanych, pod względem stosowanych paliw, odstępując od ustępu pierwszego zdania pierwszego, obłożyć paleniskami mieszanymi pod warunkiem, że łączniki palenisk na paliwa stale lub płynne posiadać będą pionowy odcinek o długości co najmniej l rn bezpośrednio za króćcem spalin. 5.3.3. Wprowadzanie łączników do komina. łączniki należy, patrząc w kierunku przepływu, wprowadzać do komina po wzniosie.
Uwaga: Zaleca się stosowanie kąta wzniosu 30° lub 45° w odniesieniu do poziomu.
5.3.4. Urządzenia dławiące. Urządzenia dławiące dopuszczalne są w króćcach spalinowych palenisk dla paliw stałych albo płynnych z urządzeniami do spalania bez dmuchaw albo w ich łącznikach: ponadto dopuszcza się urządzenia dławiące dla palenisk ze zmiennym sposobem spalania jeżeli zabezpieczono urządzenie do spalania w ten sposób , że dmuchawę można uruchomić tylko przy otwartym urządzeniu dławiącym. Urządzenia dławiące muszą posiadać otwory o łącznym przekroju nie mniejszym jak 3% przekroju króćca spalin jednakże przynajmniej o przekroju 20cm2. Urządzenia dławiące nie mogą utrudniać sprawdzania i czyszczenia łączników^ i kominów. Położenie urządzenia dławiącego musi być rozpoznawalne po ustawieniu uchwytu służącym do obsługi, w króćcach spalinowych palenisk dla paliw stałych, płynnych albo gazowych z urządzeniami do spalania wyposażonymi w dmuchawy albo w ich łącznikach dopuszcza się urządzenia dławiącego pod warunkiem, że wydane zostało odstępstwo od przepisów budowlanych a bezpieczeństwo pracy palenisk zostało potwierdzone przez próby prototypowe albo ekspertyzę w sposób uwzględniający również wpływ komina na technikę spalania. Zdanie pierwsze nie dotyczy palenisk ze zmiennym sposobem spalania; w tym przypadku obowiązuje ustęp pierwszy zdanie pierwsze.
5.3.5. Urządzenia odcinające. Urządzenia odcinające są dopuszczalne w paleniskach lub ich łącznikach w przypadku następujących palenisk:
a/ Paleniska dla paliw płynnych i gazowych z
urządzeniami do spalania wyposażonymi w
dmuchawy
b/ Paleniska dla paliw gazowych z urządzeniami do spalania bez dmuchaw
c/ Otwarte kominki dla spalania drewna w kawałkach lub paliwa gazowego.
Paleniska dla paliw gazowych z urządzeniami do spalania bez dmuchaw należy wyposażyć w
urządzenie odcinające, szczególnie w przypadku włączenia ich do wspólnego komina, w tym
przypadku urządzenie odcinające winno być zainstalowane powyżej bezpiecznika przepływu.
Ponadto muszą paleniska centralnego ogrzewania z kilkoma źródłami ciepła posiadać urządzenia odcinające, wówczas bowiem wykluczone zostają straty ciepła poprzez paleniska, które w danym okresie są lub nie muszą być czynne, a odpowiednie urządzenia odcinające umożliwiają ich eliminację z obiegu nośnika ciepła. Urządzenia odcinające nie mogą utrudniać sprawdzania i czyszczenia łączników i kominów.
Przy urządzeniach odcinających według ustępu pierwszego punkt a i b musi istnieć pewność, że urządzenie spalające można uruchomić tylko przy wystarczająco otwartych urządzeniach odcinających. Wymienione urządzenia odcinające winny przepływ powietrza przez palenisko ograniczać tylko w takim stopniu aby umożliwić wysuszenie komina podczas postoju urządzeń spalających z opadów paropodobnych składników spalin, urządzenia odcinające muszą zatem posiadać wystarczająco duże otwory. Szczelnie zamykające urządzenia odcinające są jednakże dla palenisk według ustępu pierwszego punkt a dopuszczalne o ile kominy zaliczane są do l grupy oporności przewodzenia ciepła i przy zamkniętych urządzeniach odcinających są poprzez urządzenia powietrza dodatkowego, zgodnie z rozdziałem 5,3.6. wystarczająco przewietrzane.
Uwaga: W szczególności ustalone są wymagania bezpieczeństwa technicznego przez odnośne uregulowania dotyczące urządzeń odcinających jak również palenisk, ich elementów konstrukcyjnych oraz wyposażenia albo ustawienia; patrz w szczególności D1N 3388 cz.2 i cz.4. Wymieniona norma ustala również wielkość otworów wymienionych w ustępie cztery zdanie drugie. 5.3.6. Urządzenia powietrza dodatkowego. Urządzenia powietrza dodatkowego dopuszcza się w paleniskach, łącznikach albo w kominach jeżeli zapewniono, że:
- sprawne odprowadzenie spalin z palenisk nie dozna uszczerbku
- spaliny w przypadku spiętrzenia się albo strumienia zwrotnego z urządzeń powietrza dodatkowego nie wystąpią na zewnątrz w niebezpiecznych ilościach
- sprawdzanie i czyszczenie łączników i kominów nie będzie utrudnione.
Urządzenia powietrza dodatkowego mogą być
instalowane tylko w pomieszczeniach, w których ustawione są paleniska. Jeżeli paleniska włączone do wspólnego komina znajdują się w oddzielnych pomieszczeniach wówczas urządzenia powietrza dodatkowego są niedopuszczalne; me dotyczy to bezpieczników przepływu w paleniskach gazowych z urządzeniami do spalania bez dmuchaw i maksymalnej mocy cieplnej nie przekraczającej 30kW. Urządzenia powietrza dodatkowego przy kominach muszą być zainstalowane na wysokości co najmniej 40 cm powyżej poziomu komina. Urządzenia powietrza dodatkowego nie mogą zagrażać bezpieczeństwu pożarowemu komina. Nie mogą być instalowane w pomieszczeniach szczególnie zagrożonych .patrz rozdział 7.9.1, nie dotyczy to pomieszczeń z sypkimi materiałami palnymi, o ile w zasięgu urządzeń powietrza dodatkowego, jak przy kominach z blach stalowych o zmniejszonych wymaganiach, zgodnie z rozdziałem 7.9.1. ustęp pierwszy, przedsięwzięto środki ochronne. Urządzenia powietrza dodatkowego winny być instalowane przy podłączeniu do kominów palenisk specjalnych; w przypadku gdy palenisko zostało zaliczone do palenisk specjalnych z uwagi na temperaturę spalin, urządzenie powietrza dodatkowego winno wprowadzić powietrze dodatkowe do spalin przed wlotem do komina w taki sposób, aby temperatura mieszaniny przy regularnej pracy paleniska nie przekraczała 400°C. Do kominów włączać można, odpowiednio do uregulowanych wymagań, wymienione paleniska specjalne tylko z tego rodzaju urządzeniami powietrza dodatkowego i tylko wtedy gdy:
- zaopatrzone są w szybkodziałające regulatory spalania i posiadają urządzenia zabezpieczające odpowiadające zasadom dla urządzeń zabezpieczających o wysokim stopniu bezpieczeństwa, które nadzoruje temperaturę mieszaniny i w przypadku przekroczenia temperatury mieszanki powyżej 400°C urządzenia spalające bezzwłocznie i samoczynnie wyłącza
- w inny sposób zapewniono, że wymieniona temperatura mieszaniny tylko krótkotrwale albo najwyżej nieznacznie może zostać przekroczona Rozdział 7.8. pozostaje nienaruszony. 5.3.7. Zapora dla sadzy.
Zapory dla sad/y dopuszczalne są dla palenisk opalanych paliwem .stałym lub płynnym. Paleniska te winny hyc wyposażone w zapory sadzy szczególnie wtedy gdy podłączone są do wspólnego komina.
Zapory dla sadzy należy instalować w łącznikach i kominach w sposób nie utrudnia)ący sprawdzanie i czyszczenie łączników i kominów. Zapory winny posiadać wyłącznie napęd roczny, ich położenie pracy musi być rozpoznawalne na podstawie położenia uchwytu służącego do obsługi. Uwaga: Zapory dla sadzy mogą być zabudowane, zgodnie z wymaganiem regionalnych przepisów budowlanych, wyłącznie w przypadku posiadania cechy dopuszczeniowej nadzoru budowlanego. 5.4. Przekrój w świetle.
5.4.1. Kształt i wymiary minimalne. Kominy winny posiadać przekrój w świetle kołowy albo prostokątny. Przekrój w świetle musi wynosić co naimniej l00cm2. Najmniejsza długość prostokątnego przekroju w świetle musi wynosić co najmnie] 10 cm. w przpadku kominów wykonanych z cegły co najmniej 13,5cm, bok dłuższy nie może przekraczać 1,5 krotności boku krótszego.
5.4.2. Podstawy ustalania wymiarów koniecznych przekrojów w świetle .
Przekrój w świetle należy ustalać zgodnie z DIN 4705 cz. l. cz.2 i cz.3. Przy ustalaniu wymiarów przekroju komina w świetle dla palenisk z paleniskami gazowymi wyposażonymi w dmuchawy należy uwzględnić konieczność uzyskiwania, podczas ich pracy nominalną mocą cieplną, w kominie na wysokości wprowadzonego łącznika, podciśnienia statycznego w stosunku do statycznego ciśnienia powietrza panującego w przyległych pomieszczeniach w wysokości co najmniej 5Pa: w łączniku statyczne nadciśnienie w stosunku do ciśnienia powietrza w przyległych pomieszczeniach jest niedopuszczalne. W obrębie kotłowni może jednakże występować nadciśnienie w łącznikach wyposażonych w tłumiki dźwięki albo filtry spalin o ile łączniki, tłumiki dźwięku i filtry spalin podczas wystąpienia nadciśnienia zachowują szczelność. Odstępując od ustępu drugiego zdania pierwszego można podczas ustalania wymiarów - pod warunkiem uzyskania
odpowiedniego odstępstwa od przepisów budowlanych - przewidzieć statyczne nadciśnienie w stosunku do statycznego ciśnienia powietrza w przylegających pomieszczeniach, jeżeli udowod-niono przydatność kominów i łączników do pracy przy nadciśnieniu /patrz uwaga do rozdziału l / albo jeżeli kominy i łączniki wykonane są ze spawanych rur stalowych, prowadzonych przez dobrze przewietrzane pomieszczenia a pomieszczenia te nie są pomieszczeniami, w których przebywają ludzie. Kominy własne o przekroju w świetle mniejszym od wymaganego w ustępie pierwszym i ustępie drugim, mogą być - pod warunkiem uzyskania odpowiedniego odstępstwa od przepisów budowlanych - wznoszone w połączeniu z instalacją wentylatora spalin, o ile podłączone paleniska wyposażone są w szybkodziałające regu-latory spalania a urządzenia zabezpieczające zapewniają niemożność pracy paleniska w przypadku niedostatecznej wydajności wentylatora spalin. Kominy dla palenisk spalających paliwa stale muszą posiadać tak duży przekrój w świetle aby w przypadku unieruchomienia wentylatora spalin zapewniona była wydajność palenisk w wysokości co najmniej 1/5 wydajności nominalnej a prędkość przepływu spalin w kominie nie była mniejsza od 0,5 m/sek; nie dotyczy to palenisk z urządzeniami spalającymi i zabezpieczającymi wymienonymi w zdaniu pierwszym.
5.4.3. Największy przekrój w świetle.
Największy przekrój w świetle kominów własnych może być tak dużu, aby prędkość przepływu spalin przy najmniejszej przewidywanej wydajności podłączonych palenisk nie była mniejsza od 0,5 m/sek. Zdanie pierwsze dotyczy również kominów, do których podłączono kilka palenisk zgodnie z warunkami rozdziału 5.3.1. ustęp pierwszy zdanie dwa i trzy.
Uwaga: Przy kominach o większym przekroju w świetle od wymienionych wyżej największych przekrojów w świetle powstaje obawa powstania zawilgocenia oraz zakłócającego pracę wdzierania się zimnego powietrza u wylotu komina. Dlatego wolno wznosić kominy z większymi przekrojami w świetle tylko w przypadku gdy istnieje uzasadniona pewność, że takie niedomagania nie wystąpią.